معرفی وبلاگ

 

 

 

باسلام به بازدیدکنندگان عزیز دراین وبلاگ پاسخ به سوال پرسش مهر اقای روحانی داده شده است

امیدوارم از وبلاگ بنده لذت برده باشید

 

اعقاید دیگران

 

 

 

 

 

 

• 

احترام

 

شش گام احترام به عقاید

همه ی مردم همواره در عقاید، دیدگاهها و نظرات خود با دیگران متفاوت هستند و هیچ کس مثل دیگری نیست. امّا این دلیل نمی شود قادر به تعامل و ارتباط با دیگران نباشیم. در اینجا به شرح نکاتی می پردازیم تا با رعایت آنها بتوانیم براحتی به عقاید دیگران احترام بگذاریم و خود را با آنها وقف دهیم.

نکات لازم: روشن بینی ، درک ، احترام

گام اوّل:

هرچه قدر هم که به صحّت گفته خود اطمینان دارید، قبل از اینکه حرفی بزنید، خوب فکر کنید. اگر احساس می کنید هیچ نقطه مشترکی از نظر فکری با نفر مقابل خود ندارید، بازهم در نهایت ادب و متانت تعامل کنید.

گام دوّم:

سعی کنید با وی همفکری کنید یا حدّاقل به نوعی وانمود کنید که او را درک می کنید. خود را جای دیگری بگذارید. با خود بگویید: “اگر من افکار او را داشتم، زندگی و دنیای من چه فرقی داشت و چطور بود؟”، با ادای این جمله در ذهن خود، می توانید افکار، احساسات و اعمال وی را بهتر درک کنید.

گام سوّم:

از انتقاد و سرزنش در مورد باورهای قلبی و عقاید دیگران خودداری کنید. این کار نه تنها باعث از دست دادن دوستان شما می شود بلکه منجر به خصومت نیز خواهد شد. اگر به باورهای مذهبی که سالها در درون وی ریشه گرفته است، توهین کنید و آنها را بی معنی بدانید، دیگر انتظار هیچ رابطه دوطرفه یا تفاهم را نداشته باشید. مهّم نیست چقدر آن عقاید را باور دارید، تنها با درک حدّاقل ظاهری می توانید بجای ایجاد دیوار و فاصله، پلی ارتباطی بسازید.

گام چهارم:

عقاید خود را به دیگران تحمیل نکنید، اگر در مورد باورهای خود، قصد متقاعد کردن فردی را دارید، می توانید با روشی مسالمت آمیز شروع کنید. انتظار پیروی وی از خودتان را نداشته باشید، او هم به عنوان یک انسان متفاوت از شما، حق انتخاب دارد. شاید به مرور زمان، با شما هم عقیده شود.

گام پنجم :

هر انسانی، تحت یک فرهنگ خاصّ و ویژگیهای ذاتی متفاوت، رشد کرده است. بنابراین منطقی نیست که در همان ابتدا، براحتی دیگر فرهنگ ها، عقاید مذهبی،  باورها، ارزشها، سنت ها، قوانین، منش زندگی و…را قبول کند یا حدّاقل واکنشی نشان ندهد و نمی تواند این تفاوتها را در ذهن خود درک کند، در مقابل او نیز، نیاز به این دارد که دیگران نیز عقاید و باورهای وی را لااقل بشنوند و بدانند. در سایه ی احترام، هر دو طرف می توانند هوّیت های خود را نمایان کنند.

گام ششم:

بدون اظهار مخالفت و جبهه گیری، نظرات دیگران را گوش دهید، این خود بهترین روش برای ادای احترام است، البته که مجبور به پذیرش باورها و نظرات دیگران نیستید، امّا به یاد داشته باشید، در این حال شاید واقعاً نکته یا روشی جدید برای رسیدن به درجه ای بالاتر در زندگی، کسب کنید.

 

رعایت ادب

 

رعايت ادب و مراعات حقوق ديگران از جمله مواردي هستند كه به راحتي مي توانند قدرت فردي شما را افزايش دهند.

ما به عنوان يك انسان به شدت نيازمند مرز و محدوده هستيم، قوانيني كه پيرامون رعايت ادب وضع مي شوند ممكن است براي ما تا حدودي محدوديت ايجاد نمايد اما اگر از آنها استفاده كنيم متوجه خواهيم شد كه احساس رضايت و راحتي بيشتري از شرايط جديد به ما دست مي دهد.

بايد به ديگران آموزش بدهيم كه بتوانند به ديگران آموزش دهند ولي طوري با آنها رفتار نكنيم كه نخواهند ديگران را  آموزش دهند.

با فرهنگسازي مي توانيم با ابراز علاقه و محبت، به انتقادات دیگران پاسخ دهيم و اين ارزش انساني را در وجودمان نهادينه كنيم تا آنها نيز با رفتاري اينچنين، مروج و آموزش دهنده ديگران باشند.

معنای احترام

احترام به معنای احساس ارزش و اعتبار برای کسی است و خود فرد آن را به دست می آورد. بااینکه همه ی انسانها شایسته احترام هستند، اما متاسفانه حقیقت این است که برخی از افراد قادر به کسب این احترام نیستند. البته راه های مختلفی وجود دارد که شما می توانید خود را در موقعیت هایی قرار دهید که احترامی را که سزاوار آن هستید به دست آورید. مهمترین عوامل در این زمینه احترام گذاشتن به دیگران، احترام گذاشتن به خودتان، داشتن اعتماد به نفس، نترسیدن از تصمیم گیری، و خوب لباس پوشیدن است. این عوامل به شما کمک می کند تا احترامی را که شایسته شماست کسب کنید. 
اگر انتظار دارید که دیگران با شما با احترام رفتار کنند، اولین قدم این است که با دیگران با احترام رفتار کنید. اگر رفتاری غیر محترمانه با دیگران دارید، برای آنها هم احترام گذاشتن به شما دشوار خواهد شد. احترام گذاشتن به دیگران نشانه این است که خود شما نیز شایسته احترامید. اگر به دیگران احترام نگذارید، مردم شما را به چشم انسانی بی محبت نگاه می کنند که قادر به درک ارزش وجودی دیگران نیست. بعضی از رئیس ها و مدیران شرکت ها سعی می کنند با اعمال اقتدار خود بر زیر دستانشان احترام کسب کنند. با اینکه اقتدار خصوصیتی است که احترام می طلبد، اما اگر رئیس قادر به درک دستاوردهای کارمندان خود نباشد، کارمندان از او کینه به دل گرفته و هیچگاه احترامی که سزاوار آن باشد را به او عرضه نمی کنند. از طرف دیگر، رئیسی که علاوه بر اعمال اقتدار خود بر کارمندانش، از آنها دلجویی و حمایت می کند و به افکار و ایده های آنها گوش می دهد، خیلی راحت احترام زیردستانش را جلب میکند.

موضوعات: مقاله

نتیجه احترام گذاشتن

احترام باعث عظمت انسان میشود

 احترام گذاشتن به ديگران نشانه عظمت وبزرگي:

هر انساني براي خود احترامي قائل است . زماني كه به عقايد ،كارها وسلیقه هاي افراد در حد ومحدوده خودشان احترام بگذاريم وسعي نكنيم هميشه در پي رد كردن آنها برآييم ديگران ما را به رسميت مي شناسند چرا كه مردم عادتا با كسي كه به آنان احترام بگذارندونسبت به ايشان ابرازتوجه وقدرداني كنندانس والفت مي گيرندپس براي جلب مردم آنچه مي خواهند بايد به آنان بخشيد . بديهي است كه مردم براي دوستي ورزيدن با افراد مال و منزل نمي خواهند بلكه صرفاً خواهان احترام و بزرگداشت خود از سوي آنان مي باشند . چرا كه مردم خود را دوست دارند و هر كس براي خودش جهاني دارد مملو از آراء وعقايد و نظرات متعددي كه همين عقايد انسانها رااز هم جدا مي كند و دنياي هر فردي براي خودش محترم است پس كسي كه به آنان احترم بگذارد و به عقايد آنان توجه نمايد . دوست مي دارند وكساني را كه عقايد آنان را ناديده گرفته و به شخصيت آنان احترام نمي گذارند نزد آنان هيچ محبوبيتي ندارد .

ممكن است بپرسید چگونه به مردم احترام بگذاريم ؟ چگونه نشان دهيم كه به آنان توجه داريم ؟

جواب اينكه همان طور كه بيان شد هر انساني داراي خصلت يا رفتار و با عقيده و بعدي است كه شايسته ستايش و تمجيد است وظيفه ماست كه اين جنبه هاي خوب را بيابيم و او را به سبب داشتن آنها تمجيد نماييم . و اگر هم قصد داريم به رد و اصلاح رفتار و افكار كسي بپردازيم بايد از راه مناسبي استفاده كنيم . درابتدا بايد به جنبه هاي شخصيتي طرف مقابل تا حدودي آگاه شويم ظرفيت او را بسنجيم و آرام آرام او را به اشتباهي آگاه سازيم و در صورت نياز راه مناسب را به او پيشنهاد كنيم . در اينجاست كه او را از قصد و نيت نوعدوستي خود آگاه كرده و خود را براي محبوبيت آماده مي كنيم .

محبت شاید، با خشونت هرگز

محبت شاید، با خشونت هرگز

سخت آشفته و غمگین بودم…
به خودم می گفتم:
بچه ها تنبل و بد اخلاقند
دست کم می گیرند
درس ومشق خود را…
باید امروز یکی را بزنم، اخم کنم
و نخندم اصلا
تا بترسند از من
و حسابی ببرند…
خط کشی آوردم،
درهوا چرخاندم... 
چشم ها در پی چوب، هرطرف می غلطید 
مشق ها را بگذارید جلو، زود، معطل نکنید ! 
 
اولی کامل بود، 
دومی بدخط بود 
بر سرش داد زدم... 
سومی می لرزید... 
خوب، گیر آوردم !!! 
صید در دام افتاد 
و به چنگ آمد زود... 
دفتر مشق حسن گم شده بود 
این طرف، آنطرف، نیمکتش را می گشت 
تو کجایی بچه؟؟؟ 
بله آقا، اینجا 
همچنان می لرزید... 
” پاک تنبل شده ای بچه بد ” 
" به خدا دفتر من گم شده آقا، همه شاهد هستند" 
” ما نوشتیم آقا ” 

بازکن دستت را... 
خط کشم بالا رفت، خواستم برکف دستش بزنم 
او تقلا می کرد 
چون نگاهش کردم 
ناله سختی کرد... 
گوشه ی صورت او قرمز شد 
هق هقی کردو سپس ساکت شد... 
همچنان می گریید... 
مثل شخصی آرام، بی خروش و ناله 

ناگهان حمدالله، درکنارم خم شد 
زیر یک میز،کنار دیوار، 
دفتری پیدا کرد …… 
گفت : آقا ایناهاش، 
دفتر مشق حسن 

چون نگاهش کردم، عالی و خوش خط بود 
غرق در شرم و خجالت گشتم 
جای آن چوب ستم، بردلم آتش زده بود 
سرخی گونه او، به کبودی گروید ….. 

صبح فردا دیدم 
که حسن با پدرش، و یکی مرد دگر 
سوی من می آیند... 
خجل و دل نگران، 
منتظر ماندم من 
تا که حرفی بزنند 
شکوه ای یا گله ای، 
یا که دعوا شاید 
سخت در اندیشه ی آنان بودم 
پدرش بعدِ سلام، 
گفت : لطفی بکنید، 
و حسن را بسپارید به ما ” 

گفتمش، چی شده آقا رحمان ؟؟؟ 
گفت : این خنگ خدا 
وقتی از مدرسه برمی گشته 
به زمین افتاده 
بچه ی سر به هوا، 
یا که دعوا کرده 
قصه ای ساخته است 
زیر ابرو وکنارچشمش، 
متورم شده است 
درد سختی دارد، 
می بریمش دکتر 
با اجازه آقا ……. 

چشمم افتاد به چشم کودک... 
غرق اندوه و تاثرگشتم 
منِ شرمنده, معلم بودم 
لیک آن کودک خرد وکوچک 
این چنین درس بزرگی می داد 
بی کتاب ودفتر …. 

من چه کوچک بودم 
او چه اندازه بزرگ 
به پدر نیز نگفت 
آنچه من از سرخشم، به سرش آوردم 

عیب کار ازخود من بود و نمی دانستم 
من از آن روز معلم شده ام …. 
او به من یاد بداد  درس زیبایی را... 
که به هنگامه ی خشم 
نه به دل تصمیمی 
نه به لب دستوری 
نه کنم تنبیهی 
  
یا چرا اصلا من 
عصبانی باشم 
با محبت شاید،
گرهی بگشایم 

با خشونت هرگز... 
با خشونت هرگز...

با خشونت هرگز..

بردباری

      

بردباری در برابر ناروایی

وفا کنیم و ملامت کنیم و خوش باشیم

که در طریقتِ ما کافریست رنجیدن

(غزل۳۸۵،ص۷۸۶)

پاسخ به سوال پرسش مهر

مقاله‌ی «پاسخ به پرسش مهر96 رئیس جمهور»

همانگونه که واقفیم هر ساله در اوایل سال تحصیلی رئیس‌جمهور محترم وقت در یکی از مدارس کشور وارد شده و بعد از بازدید و ارائه راهکارها و سخنرانی پیرامون مسائل آموزشی و پرورشی، پرسشی در رابطه با مسائل روز جامعه طرح می‌کنند. در سال تحصیلی جاری نیز حجت الاسلام حسن روحانی، بعد از بازگشت از سفر نیویورک پرسش مهر امسال را در مدرسه‌ی دخترانه شهید مدرس در منطقه ۵ تهران اعلام کرد. عنوان پرسش مطرح شده این بود: «در محیط مدرسه تحمل افکار دیگران، احترام به افکار دیگران و اخلاق و ادب را چگونه تمرین کنیم؟» در واقع رئیس جمهور محترم با طرح این پرسش از دانش آموزان خواستند تا به بهترین شکل ممکن در جامعه امروزی با دیگران تعامل داشته باشند و حرمت افکار و عقاید یکدیگر را رعایت کنند.

در پاسخ به این پرسش و در رابطه با مقاله پرسش مهر 96می‌توان چنین گفت:

 اختلاف نظر چه در جامعه و چه در مدرسه  در بین گروه‌هایی مثل دانش آموزان یکی از عوامل مهم تغییرات اجتماعی گروهی و فردی محسوب می‌شود و یک امر مورد نیاز در جامعه و مدرسه  به شمار می‌آید. زیرا نمی‌توان گفت همه دانش آموزان یک مدرسه یک شکل و با یک طرز فکر هستند  و یک خط فکری را دنبال می‌کنند و عقاید و نظرات مشترکی دارند. وجود  اختلاف نظر و تفاوت افکار و طرز فکر در یک مدرسه یک امر طبیعی است. اگر این امر در درون مدرسه و مشکلات ناشی از آن در آن تأثیرات زیادی بر جای گذارد خشونت، قهر و بسیاری از این رفتارها بیشتر می‌شود در مقابل شادی و نشاط کاهش پیدا می‌کند.  و این برای محیط‌هایی چون مدرسه ناخوش آیند است.هنگامی که دانش آموزی تک بعدی به مسئله نگاه می‌کند و حرف خود را مبنا قرار می‌دهد و دیگران را سرکوب می‌کند، در واقع او توانایی پذیرش عقاید مخالف را ندارد و این موضوع مربوط به شخصیت پرورش یافته وی می‌شود. بنابراین تضاد بین دانش آموزان مدرسه تا حد زیادی ایجاد شکاف خواهد کرد. ریشه بسیاری از اختلافات عمیق در این مسئله وجود دارد و در موارد حادتر اگر از حد معین تجاوز کند به مشکلات بیشتری می‌انجامد.تحمل اینگونه مسائل که به مقاله پرسش مهر 96 رئیس جمهور انجامید به عقاید و مخالفت‌های دیگران، تربیت افراد، سطح تحصیلات، میزان اعتقادات و باورهای دینی بستگی دارد. اینکه شخصیت فرد در چه خانواده‌ای پرورش یافته از اهمیت برخوردار است.